جملهی «با هم می خوانیم» که در چند دههی اخیر در رسانههای فارسی زبان دیده می شود هم غلط است و هم زاید. غلط است به دلیل این که نویسنده و خواننده با هم به خواندن مطلب نمی پردازند، و زاید است به این دلیل
چنانچه در متن به وجود عواملی که عمل یا اتفاقی را ممکن کردهاند اشاره نشده است بهتر است که به جای با این وجود «با این همه» گفته شود. مثال ما در این عملیات دنبال کشتن کسی نبودیم، اما با این وجود آمریکاییها کشتههای زیادی
در دهه های اخیر کاربرد کلمهی «این» در خبر نویسی گاهی بیجا و غیرلازم استفاده می شود و گاهی نیز به کار بردنِ آن گرتهبرداریِ بدی از زبانهای اروپایی است. مثلا در جملهی «این داستان است که بیشتر خواننده دارد» (به معنای این که «داستان
استفاده از این یکی از این دو کلمه در یک عبارت کافی است و نیازی به استفاده از دیگری نیست. مثال اگرچه احتمال کسب ۹ رأی از اعضای شورای امنیت برای تصویب قطعنامه پیشنهادی آمریکا بالا نیست، اما به قطعیت میتوان گفت دولتهای روسیه و
فعلهای بازدارنده (یا تحذیری) فعلهایی هستند که شنونده یا خواننده را از کاری منع یا نهی می کنند. بازداشتن، بر حذر داشتن، خودداری کردن، جلوگیری کردن، ابا داشتن و امتناع کردن از جمله فعلهای بازدارنده هستند. اگر این فعلها در عبارتی در جملهی پایه بیاید
رجوع به تتابع افعال
حرف ربط «اما» در آغاز جمله می آید و نه در میان جمله. شبه شاعرانه کردن زبان با تغییر جای «اما» در خبرنویسی توصیه نمیشود.
بیماری کُوید-۱۹ (COVID-19) بیماری عفونی است که برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۹ در شهر ووهان، پایتخت استان هوبِی چین، شناسایی شد و از آن پس در سطح جهان همهگیر شد. این بیماری در ابتدا به نام ویروسِکُرونا خوانده می شد که نامی عمومی برای
مخفف نام سازمان «چریک های فدایی خلق ایران» است. این سازمان مارکسیستی از گروههای مسلح مخالف حکومت شاه در دههی ۱۳۵۰ بود و فعالیت آن تا چند سال پس از انقلاب هم ادامه داشت. این مخفف در نشریات سالهای نخست انقلاب به چشم میخورد.